Archief wedstrijdverslagen Heren 1

Met tien vingers in de neus (Jugglers - Celeritas Donar, zaterdag 13-2-2010, 103-59)

Na de spectaculaire prestatie vorige week, waarin na twee keer overtime met 4 man werd gewonnen van Almere Pioneers, stond er zaterdag de wedstrijd tegen Donar op het programma. Op papier een eenvoudige wedstrijd tussen de nummer 5 en nummer 9 van de competitie. In de uitwedstrijd was er al vrij eenvoudig gewonnen met 55-96 en gezien het thuisvoordeel en de daarbij horende ruime selectie, was de verwachting dat het vandaag een wedstrijd voor het doelsaldo zou worden. Toch werd er niet te licht over gedacht en gewaarschuwd voor onderschatting. Donar had de afgelopen twee wedstrijden gewonnen, waaronder een verassend resultaat tegen Arnhemia Eaglers.

Na een lange warming-up, omdat Donar iets later arriveerde, kon de wedstrijd eindelijk beginnen. En in deze beginfase werd meteen duidelijk dat het hele team scherp was ingesteld. In de eerste 4 minuten van de wedstrijd werd Donar aan alle kanten voorbij gelopen en de wedstrijd direct op slot gegooid. Met goede fast-breaks en makkelijk uitgespeelde aanvallen werd er direct een voorsprong van 30 punten op het bord gezet. Daarna ging de voet van het gaspedaal en liep het tempo van de openingsfase terug. Donar kreeg de gelegenheid iets meer van hun aanval te maken en langzaam slopen kleine slordigheden in ons spel.

In het tweede kwart werd nog eens benadrukt dat we samen als team moesten blijven spelen en dat daarmee de beste kansen gecreëerd werden. De onnodige verre driepunters werden afgezworen en er werd als team gekozen om degelijke aanvallen te blijven spelen. Met gemak bleven we Donar onder druk zetten en aan ons doelsaldo werken. Donar kwam amper aan scoren toe en welke vijf er ook aan Juggers-kant in het veld stonden, ze konden met twee vingers in de neus hun tegenstander af stoppen. Met een stand van 55-27 gingen beide teams uiteindelijk de kleedkamers in.

In de rust was er vanzelfsprekend geen twijfel meer over de uitkomst van deze wedstrijd. Daarom ook de reden om een nieuwe doelstelling af te spreken voor het afronden van dit duel. Donar moest onder de 45 punten worden gehouden en de eigen score moest meer dan 100 punten worden. Donar gebruikte het grootste deel van de rust gebruik om een nieuw strijdplan op te stellen voor de tweede helft. Maar het werd al snel duidelijk dat het derde kwart het niveau tussen beide ploegen te groot was. Het was af en toe het concentratieverlies dat er voor zorgde dat het even niet liep en dat Donar tot een aantal scores kon komen.

Ook in het laatste kwart kon iedereen zijn minuutjes maken en een aantal puntjes meepakken. Donar begon zich duidelijk te ergeren aan de vernedering die er aan zat te komen. Hier en daar volgde er een woordenwisseling en opstootje en ook de arbitrage werd als zondebok aangewezen. De wedstrijd werd uiteindelijk redelijk uitgespeeld en afgesloten met een eindstand van 103-59 op het bord.

Een gemakkelijk avondje waarin Donar zonder problemen aan de kant kon worden gezet. Het zijn niet de wedstrijden die je in de Eerste Divisie zou verwachten, maar Jugglers heeft zijn plicht dit weekend weer gedaan. De punten blijven in Enschede en de final four behoort nog altijd tot de mogelijkheden. Daarvoor zal volgende week een belangrijke wedstrijd tegen BV Penta moeten worden gespeeld, een ploeg in vorm. Thuis werd hier nog met 87-64 van gewonnen, maar uit werd er in de beker kansloos verloren.

Vier winnen van zeven (Jugglers - Almere Pioneers, 77-81, zaterdag 6-2-2010)

Na twee weken rust konden we afgelopen zaterdag in de uitwedstrijd tegen Almere Pioneers de zure nederlaag tegen Orca's proberen te vergeten. Opnieuw een uitwedstrijd en, zoals bekend, daarom een uitgedunde selectie die de klus moesten gaan klaren. In de thuiswedstrijd werd er nog vrij eenvoudig gewonnen, maar het was duidelijk dat de situatie nu anders zou zijn. Almere Pioneers steekt in een goede vorm en heeft de afgelopen wedstrijden veel punten gehaald en goede wedstrijden tegen de topteams uit deze competitie neergezet. Het zou dus een lastige klus worden voor de mannen uit Enschede en uiteindelijk een spectaculaire avond blijken te worden.

In een zeer stoffige sporthal ging de 'wedstrijd van de week' van start onder strenge begeleiding van de arbitrage. Er was van tevoren aangegeven dat er niet gepraat mocht worden tegen de scheidsrechters. Almere Pioneers kwam goed uit de startblokken en nam direct de voorsprong. Jugglers kon in de beginfase niet in zijn spel komen en het duurde daardoor even totdat de scores voor de bezoekers gingen lopen. Dit werd echter pas na de eerste time-out gerealisseerd, waar de boel op scherp werd gezet. Er volgde een 0-14 run waarin we de voorsprong in de wedstrijd namen. Het eerste kwart eindigde in 11-16. In het tweede kwart opnieuw twee aan elkaar gewaagde ploegen. Er werd hard gewerkt en het werd duidelijk dat het een spannende pot zou gaan worden. Er werd goed teamspel neergezet en vanuit een goede defence werden aanvallen goed uitgespeeld. In de transition was Almere Pioneers vaak snel weg en kon daar goed van profiteren. Verder werden er van buitenaf goede schoten genomen en soms lastig af te stoppen. De ruststand was 30-33.

In de rust werd het hedgen nog eens doorgenomen waar Almere Pioneers de eerste helft moeite mee leek te hebben. Ook werd de foutenlast nog een keer doorgenomen die met maar 7 man toch in de gaten moest worden gehouden. Ook in het derde kwart waren beide ploegen aan elkaar gewaagd en werd er geknokt voor elke centimer stof. De scheidsrechters hadden moeite met de wedstrijd en zaten er met de beslissing vaak naast. Dit was echter aan beide kanten, waardoor het gelijk op ging en het alleen tot vragende blikken hier en daar leed. Met een stand van 48-46 kon er aan het laatste kwart worden begonnen.
En in dit laatste kwart werd opnieuw duidelijk wat het nadeel van een magere uitselectie is. Het eerste slachtoffer was Amir El Harous die met 5 fouten plaats moest nemen op de bank. De wedstrijd liep langzaam naar zijn eind en met nog 3 minuten te gaan leek Almere Pioneers aan het langste eind te gaan trekken. Ze hadden op dat moment een 57-51 voorsprong, maar het lukte toch in de laatste minuten de wedstrijd nog te kantelen. Met twee scores van Maikel-Bastiaan Post, die pas in de eindfase een beetje in de wedstrijd kwam en daarvoor een zeer matige wedstrijd speelde, en twee vrije worpen van Espen Stien, stond er 58-58 op het bord met nog één aanval te gaan voor Jugglers. In deze laatste play werd Espen Stien vrij gescreend en kon er voor de winnende score naar de basket worden gegaan. Door twee man wordt hij echter hard naar beneden gehaald, maar beide scheidsrechters zagen hier geen fout in. De arbitrage durft het weer niet aan in de beslissende seconden en daarmee lijkt deze wedstrijd aan het lijstje van Hoppers, Wildcats en Orca’s te kunnen worden toegevoegd.

In de overtime dan toch maar weer proberen de goede periode aan het einde van de wedstrijd door te zetten en daar de winst te halen. Inmiddels was Jasper Kok ook tegen zijn 5e fout aangelopen en dus waren er geen wisselmogelijkheden meer. Beide ploegen wisselden de scores af en opnieuw leek het kwartje deze keer de goede kant van Jugglers op te vallen. Met nog één aanval te gaan voor Jugglers stond de score op 66-66 en werd er door Almere Pioneers een time out aangevraagd. Deze bleken ze echter al opgebruikt en volgens de regels zou daarmee een technische fout moeten volgen. Ook hier wil de scheidsrechter er niet aan en wimpelt de vraag vanuit Juggler’s hoek weg. Aan de andere kant ook geen mooie manier om een wedstrijd te winnen, en dus kwam het aan op onze eigen aanvallende kwaliteiten. In deze laatste aanval van de overtime werd Jur Schröder goed vrijgespeeld voor een goede actie onder de basket. Opnieuw hangen twee spelers aan hem en zou je verwachten dat de scheidsrechter hier toch zou ingrijpen. Weer gaan de blikken richting arbitrage, maar weer geen fout. Het lijkt wel alsof het ons niet gegund wordt. En dus overleeft Almere Pioneers opnieuw en volgt een tweede verlenging om dit duel te beslissen.

En deze tweede overtime begint zuur voor Jugglers. In een hele gewone post-up van Maikel-Bastiaan Post ziet de scheidsrechtster de noodzaak om een dubbel fout te geven. Beide centers gaan met onbegrip naar de kant met hun 5e fout en de scheidsrechtster helpt Almere Pioneers hiermee weer helemaal terug in het zadel. Aan Espen Stien, Jur Schröder, Nick van 't Veen en Sven Binnenmars de taak om met 4 man vanuit de zone-defence toch de punten te halen. En met name laatst genoemde neemt de scorende rol op zich. Met eerst een goed shot vanaf de elbow en in de daarop volgende aanval een driepunter wordt er direct een gaatje geslagen. Almere maakt geen gebruik van het lengte- en man overwicht en gaat voor de verre schoten van buitenaf. En ook verdedigend wordt er geen gebruik gemaakt van de man meer situatie. Een lange man wordt nutteloos onder het bord geposteerd wat voor de 4 overgebleven outside jonkies geen extra problemen oplevert. De tijd tikt langzaam weg en dan lijkt het toch eindelijk te gaan lukken. Met pijn en moeite wordt de zwaar bevochten overwinning binnen gehaald en Almere Pioneers na een dubbel overtime met 77-81 verslagen.

De drie levens van Almere Pioneers bleken uiteindelijk niet genoeg en ondanks dat Jugglers in beslissende fase de arbitrage weer verre van mee had, wordt er nu wel gewonnen. Een prestatie om trots op te zijn en om nog lang van na te genieten. Dit zijn de mooie momenten waar je het allemaal voor doet en als hele team voor knokt. Volgende week staat de wedstrijd tegen Donar op het programma, de nummer voorlaatste van de competitie. Jugglers doet nog altijd mee voor een plek in de final four en kan nu eindelijk genieten van een wedstrijd die wel de goede kant op valt.

Jugglers maakt het zichzelf moeilijk (Orca´s - Jugglers, 16-01-2010)

Na een weekje ijsvrij, waarin de uitwedstrijd tegen hoppers werd afgelast, stond afgelopen weekend de wedstrijd tegen Orca’s op het programma. Van te voren werd duidelijk dat het een erg lastige pot zou worden op Urk. Met 6 man en zonder coach lag er de moeilijke opdracht om toch te proberen punten mee te nemen uit Urk. Dit moest gebeuren met Sven Binnenmars, Amir El Harous, Nick van 't Veen, Jasper Kok, Maikel-Bastiaan Post en Jur Schöder. Laatst genoemde is in de winterstop overgekomen van Landstede en bleek in zijn eerste wedstrijd voor Jugglers een erg goede aanvulling op het team.

Van te voren werd de taak gesteld het zo lang mogelijk spannend te houden en hopen dat we met 6 man een kans zouden maken. In het eerste kwart leek dit goed te lukken en werden er met goede degelijke aanvallen voldoende puntjes gesprokkeld om in het spoor van Orca's te blijven. Met name onder het bord werden de punten gehaald en werd door Orca’s vaak de grens opgezocht van het toelaatbare. Met een stand van 30-29 werd er gerust.

Jasper kok, die playing coach was deze wedstrijd, gaf hier en daar nog een aantal aanwijzingen en daarmee konden we met opgeheven hoofd de tweede helft in. Het was nogsteeds een wedstrijd en met zeer gedisciplineerd spel werden fast breaks afgewisseld met goede aanvallen inside. Orca’s had bij vlagen moeite met de verdediging die we neerzette, maar kon goed voorblijven. Toch slaagden ze er niet in om ons af te schudden en daardoor bleef het een wedstrijd. Dit tot lichte ergenis van het fanatieke thuispubliek.
In het laatste kwart moesten de laatste krachten verzameld worden om de kleine achterstand om te draaien in een voorsprong. En dit leek langzaam te lukken. Met nog 4 minuten te gaan was dankzij twee goede driepunters van Amir El Harous een gat van 6 punten op het bord gezet. Een stunt leek in de lucht te zitten, maar zoals wel vaker dit seizoen sloeg de spanning toe. Er werden kleine foutjes gemaakt en twee goede kansen van Sven Binnenmars bleven onbenut. Hierdoor vergaten we de voorsprong verder uit te bouwen en kon Orca’s voor de laatste keer aanzetten voor de winst. Net zo als tegen Hoppers en Wildcats bleven we met vragende blikken richting arbitrage achter en viel het kwartje weer de verkeerde kant op, 69-66.

Voor de derde keer dit seizoen wordt er in de slotfase een wedstrijd uit handen gegeven en vergeten we onszelf te belonen. Toch mogen we trots zijn dat we er op deze manier een wedstrijd van hebben kunnen maken. Na een lange winterstop hebben we na de wedstrijd van vandaag voor de verandering weer eens twee weekenden vrij-af en staat pas op 6 februari de uitwedstrijd tegen Almere op het programma. Hopelijk kunnen we dan weer met een grotere selectie gaan voor de overwinning.

Met een goed gevoel de winterstop in.
(zondag 13 december 2009, Jugglers - Arnhemia Eagles)

Na twee achtereenvolgende nederlagen stond zondag de belangrijke wedstrijd tegen
Arnhemia Eagles op het programma. Het was dus van groot belang dat deze wedstrijd
gewonnen werd, om zo de aansluiting met de top te behouden. Dit moest gebeuren
zonder de nog altijd geschorste Frank van Ek, maar gelukkig wel weer met bankspelers Roel Brandenbarg en Rob Mosman.

In het eerste kwart ging de score gelijk op en werd duidelijk dat zowel Arnhemia Eagles als Jugglers naar de inside positie op zoek was. Met center Guido Groenendijk aan de kant van Arnhemia Eagles, zou het een pittig gevecht onder de borden gaan worden. Toch kwam het niet verder dan twee gemakkelijke scores totdat Maikel-Bastiaan Post de center van Arnhemia Eagles in zijn broekzak deed en hem er niet meer uit liet. Inside was er voor Arnhemia Eagles niet veel te halen en vanuit deze goede defence konden we er steeds snel uitkomen. Met snelle spelers als Espen Stien en Sven Binnenmars op de break, werd er veelvuldig gescoord. Maar ook opgezette aanvallen werden, met goed inside spel en beweging binnen het team,ngoed afgerond. De score werd op deze manier overtuigend uitgebouwd en met een 50-34 kon er gerust gaan worden.

Ook in de tweede helft was Jugglers de bovenliggende partij en zat het verdedigend goed dicht. Inside was Jugglers de baas en met snelle breaks konden we gemakkelijk tot scoren komen. Het was met name Espen Stien die in de tweede helft als aanvalsleider fungeerde en met zijn snelheid vaak de open lay-up creëerde. Arnhemia Eagles moest meerdere malen hard aan de rem trekken, maar slaagde er niet in om de wedstrijd te kantelen. Ook de zone-verdediging leverde niet het gewenste resultaat op. Even leek het erop dat de foutenlast bij de centers van Jugglers nog voor problemen kon gaan zorgen, maar de wedstrijd werd goed uitgespeeld, 90-73.

De punten blijven in Enschede, die daarmee op de 4e plek terecht komen. Met drie weken rust voor de deur haakt Jugglers aan bij de top 4 en kan zo met een tevreden gevoel de winterstop in gaan.

De Stand

Hij komt, hij komt… (zaterdag 5 december 2009, Shooters - Jugglers)

Het was een donkere, koude avond op 5 december. Ramen en deuren waren gesloten
en de regen tikte hard tegen de ramen. De openhaard stond aan en families zaten met
elkaar gezellig bijeen. Slecht 10 mensen waagde het om naar buiten te gaan,
waaronder een oude man met een witte lange baard. Over de daken reed hij samen met
zijn twee knechten langs de huizen. De andere 7 mensen waren van de Jugglers die vanavond een wedstrijd mochten spelen tegen BC Shooters.

Met een zwaar uitgedunde selectie zag het er deze week naar uit dat het een kansloze missie in Bunschoten zou worden. Frank van Ek is geschorst, Sven Binnenmars gezellig een weekendje weg en bankspelers Rob Mosman en Roel Brandenbarg waren helaas niet beschikbaar. Na overleg was verplaatsen van de wedstrijd geen optie en dit betekende afreizen met 5 man. Totdat Jeroen Ligthart zich melde en enige hoop bood. Daar kwam op het alle laatste moment ook nog eens Roy Kroese als ondersteuning bij, waardoor onze hartjes toch iets harder begonnen te kloppen van verwachting.

In het eerste kwart schoten we uit de stattblokken en was er geen houden aan voor Shooters. Er werd direct een gat van 15 punten geslagen en met name inside waren we heer en meester. Dit samen met erg slordig spel van Shooters, die de turnovers aan elkaar reigde, maakte het tot een succesvol eerste deel. Daarna leek Shooters wakker te worden en de rug te rechten. Er werd ingezakt op onze grote mannen en met weinig dreiging van buiten viel onze aanval stil. Langzaam liep de voorsprong weg en aan het einde van de eerste helft volgde er een laatste run van Shooters. De opgebouwde voorsprong verdween en de rust kwam twee minuten te laat waardoor we nog maar met 2 punten verschil aan de warme chocolademelk met slagroom en pepernoten gezellig als een familie bij elkaar konden gaan zitten als hechte familie.

In de tweede helft bleek Shooters z'n draai gevonden te hebben en liepen ze langzaam uit. Driepunters begonnen te vallen en we konden geen grip krijgen om de wedstrijd af te remmen. Bij korte vlagen leek er af en toe iets te gebeuren, maar het hing teveel van individuele acties aan elkaar. Er werd teveel naar elkaar gekeken in plaats van dat er een collectieve aanval werd gespeeld. Onder leiding van twee prima fluitende arbiters ging de wedstrijd verdiend naar Shooters, 77-64.

We hebben ons dit weekend goed hersteld van de matige prestatie tegen Wildcats en kunnen onze borst nat maken voor opnieuw een pittige tegenstander volgend weekend. Dan komt Arnhemia Eagles op bezoek. Door weer en wind werd er naar huis gereden, denkend aan een gezellige Sinterklaasavond die niet snel vergeten zal worden.

Jugglers stelt teleur in topper
(zondag 30 december 2009, Jugglers 1 - Wildcats 1, eindstand 75-78)

Na de zure nederlaag in het begin van het seizoen tegen Hoppers, zijn de zeilen bijgezet
en is er met behoorlijke overtuiging naar de bovenste regionen van de Eerste Divisie
geknokt. Afgelopen zondag stond de wedstrijd tegen Wildcats op het programma die,
met een wedstrijd meer gespeeld, twee punten voor stonden. De confrontatie tussen de nummer 1 en 2 zou dus een spectakel moeten opleveren.

Onder het oog van het massaal toegestroomde publiek ging de topper van start. Wildcats leek niet compleet en was met een klein team afgereisd naar Enschede. Daarintegen kon Bas Reuvenkamp in deze wedstrijd voor het eerst weer eens beschikken over zijn volledige selectie. Jasper Kok was net op tijd herstelt en Rob Mosman en Roel Brandenbarg sloten zich voor deze topper opnieuw aan. Het doel was om met goed inside-outside spel en een hoog tempo Wildcats vandaag geen kans te geven. Wildcats speelde echter zeer degelijk en kwam daarmee gemakkelijk tot scoren. De score ging gelijk op en het werd duidelijk dat beide teams aan elkaar gewaagd waren, 19-19.

In het tweede kwart bleef Wildcats simpel op de been en zakte het niveau aan onze kant ver weg. Bepalende spelers als Espen Stien en Maikel-Bastiaan Post gaven niet thuis en zaten al snel met foutenlast aan de kant. Wildcats zakte goed in op de low post waardoor we open kwamen voor de snelle schoten van buitenaf. We vergaten onze aanval te spelen en konden daardoor direct weer verdedigen. Het lukte niet om ons spel op te zetten en dankzij individuele acties van onder andere Jasper Kok en Sven Binnenmars konden we er voor zorgen dat de schade beperkt bleef. Slaagden we er in andere wedstrijden altijd in tot gemakkelijke scores te komen, heerste er nu onduidelijkheid. De ruststand kwam uiteindelijk uit op 35-45.

In de kleedkamer werd de zwakke eerste helft van ons afgeschut en gingen de koppen dezelfde richting op om de 10 punten achterstand om te buigen. Onder aanvoering van het publiek werd de jacht geopend en kwam de topper eindelijk los. Puntje voor puntje werd Wildcats met goed teamspel bijgehaald. De wedstrijd was met een stand van 61-61 weer helemaal open.

In het vierde kwart kregen we al snel een domper te verwerken. Maikel-Bastiaan Post liep tegen zijn 4e fout aan en kreeg kort daarna een makkelijk gegeven technische fout. Hiermee benadeelde hij het team en was het de taak aan Jasper Kok en Roy Kroese om inside het werk te verrichten. Het team liet zich niet uit het veld slaan en ging goed door met waar het in het derde kwart mee was begonnen. Met hard werken leek het toch nog goed te komen en ontstond er langzaam een kleine voorsprong. Met nog ongeveer 3 minuten te gaan stond ern een voorsprong van 5 punten op het bord. Maar de pijp leek leeg te zijn en de angst kroop langzaam in de ploeg. De aanval werd zolang mogelijk gespeeld met de tijd in ons voordeel, maar zonder te scoren. Wildcats kon weer terug komen en met nog 32 seconden te gaan had Wildcats de bal met een stand van 75-75. De aanval liep op niks uit en de rebound was voor Frank van Ek. De pass ging vervolgens naar Espen Stien die direct door Wildcats op onze baseline door 2 spelers hard werd belaagd. De bal werd verloren en de open layup resulteerde in een score met bonus. Met een time-out werd nog geprobeerd een laatste driepunter te forceren, maar dit liep op niks uit. Met een eind stand van 75-78 stonden we met lege handen.

Na een goede reeks overwinningen is het zondag niet gelukt om de koppositie van Wildcats over te nemen. Een erg slecht 2e kwart wordt in het 3e kwart nog goed hersteld met steun van een fantastisch publiek, maar het ontbreekt uiteindelijk aan koelbloedigheid om de wedstrijd goed uit te spelen. Hiermee hebben we het onszelf onnodig lastig gemaakt en uiteindelijk een dejavu gecreëerd naar de eerste wedstrijd van het seizoen tegen Hoppers. Want ook hier hadden we alles in eigen hand, maar gaven we het uiteindelijk in de slotfase de voorsprong zelf uit handen en kwamen zo voor een (arbitraire) verassingen te staan.

Maar net als de wedstrijd tegen Hoppers kunnen we ook hier weer sterker uitkomen. Het maakt de ploeg weer scherp en het is goed om te zien dat jongeling Sven Binnenmars en routinier Jasper Kok deze bijdrage hebben kunnen leveren. Het seizoen is nog lang en dus er komen nog voldoende wedstrijden om ons hier weer van te herstellen. Het team heeft op het moment dat het er om ging zijn niveau niet kunnen halen en zal daar van moeten leren zodat we de volgende keer er wel staan.

Topscores: Jasper Kok 30, Sven Binnenmars 11.

(Zondag 27 september 2009)
Jugglers 80 tegen De Hoppers 81

Valse, maar leerzame start

Afgelopen weekend is het nieuwe basketballseizoen van start gegaan met het treffen van Hoppers in de gerenoveerde Deppenbroekhal in Enschede. Met kussens bedekte muren, een nieuwe vloer en baskets die uit het plafond komen, zijn er goede omstandigheden gecreëerd voor basketball op het hoogste niveau uit de regio.
Niet alleen de sporthal heeft een verandering ondergaan, ook het eerste team van Jugglers, dat dit jaar weer zal uitkomen op het landelijke niveau van de Eerste Divisie, heeft de afgelopen periode duidelijke metamorfose gekend. Zo is de leiding dit jaar in de handen van Bas Reuvenkamp, die het stokje heeft overgenomen van André Ligthart. Onder het motto ‘run, defend, rebound and share the ball’ is het doel om dit jaar een nieuw gezicht te geven aan de formatie uit het oosten. Het tempo zal omhoog gaan om op die manier de tegenstander de wil op te kunnen leggen. Verder heeft het team een verjonging ondergaan en heeft de oude garde een stapje terug genomen. Jeroen Ligthart, Roel Brandenbarg, Rob Mosman en Hans Kets zullen alleen als bankspeler inzetbaar zijn en hun prioriteiten richten op het tweede herenteam van Jugglers. Gelukkig blijven zij wel beschikbaar als bankspelers. Verder zijn Pieter Verkroost en Martijn Stoelhorst gestopt. Voor hen in de plaats zijn van Tonego Amir El Harrous en Sven Binnenmars overgekomen. Ook Maikel-Bastiaan Post keert na een seizoen Promotie Divisie bij Red Giants uit Meppel weer terug bij zijn oude club. Nick van ’t Veen is uit de eigen jeugdopleiding toegevoegd en Mustafa Atçali is de laatste versterking die zich bij de groep heeft aangemeld.

De aanloop naar de eerste wedstrijd van het seizoen is niet zo gelopen als we dit graag gezien hadden. Veel blessures en afwezigheid heeft ervoor gezorgd dat er geen één keer compleet getraind kon worden en dat met name de spelletjes niet bij iedereen bekend waren. Ook was de eerste echte test om de lijnen onder druk te lopen pas vorig weekend in het toernooi van BC Vlissengen. Het was dan ook maar de vraag in hoeverre we echt klaar waren voor de eerste wedstrijd van het seizoen. Met een volle bank leek echter alles toch nog goed te komen en konden we met een volledige selectie de eerste wedstrijd tegen nieuwkomer Hoppers beginnen.

Het eerste kwart ging rommelig van start en beide teams leken zoekende naar de mogelijkheden in de wedstrijd. De intentie en energie was bij beide ploegen goed zichtbaar waardoor de scores gelijk opgingen. Bij vlagen liepen de aanvallen goed, waardoor er langszaam aan een voorsprong kon worden gewerkt. Het eerste kwart eindigde in 25-20.

In het tweede kwart kreeg Hoppers meer grip op de wedstrijd en werd duidelijk dat het ontbrak aan vaste lijnen in ons team. Het was de individuele invulling die voor de aanvallende kracht zorgde. Ook verdedigend leek het dit kwart nog niet allemaal te kloppen. Er werden makkelijke scores toegelaten en verdedigende rebounds werden erg makkelijk weg gegeven. Hoppers bepaalde het tempo van de wedstrijd en kon met goed uitgevoerde aanvallen tot simpele scores komen. Pas aan het einde van het tweede kwart kon er met een korte eindspurt voor gezorgd worden dat de achterstand beperkt bleef voor de rust 43-47.

De rust kwam op een goed moment en de tactiek voor de tweede helft kon eens goed worden doorgenomen. En dit leek te helpen. Het tempo ging omhoog zoals we dit graag wilden spelen en Hoppers leek in deze fase van de wedstrijd achter de feiten aan te lopen. Er werd meer inside gespeeld en daar leek de opening voor deze wedstrijd te liggen. Roy Kroese had met een paar goede moves niet te stoppen en met het gevaar van buitenaf bleef er ruimte om inside toe te slaan. Zo was het Roel Brandenbarg die in het derde kwart met twee driepunters er voor zorgde dat we een gaatje konden slaan. De achterstand werd omgedraaid in een voorsprong en met opgeheven hoofd kon er aan het vierde kwart worden begonnen.

In het vierde kwart leek Hoppers de zaken weer beter op orde te hebben en ging de wedstrijd gelijk op. Met de voorsprong was er dus in feite niks aan de hand en zag alles er naar uit dat de punten in Enschede zouden blijven.
Tot 5 minuten voor tijd de angst in de ploeg leek toe te slaan. De spelletjes werden niet meer gelopen en met het opertunimse waarmee Hoppers zijn laatste offensief begon, konden niet worden omgaan. Iedereen probeerde op zijn eigen manier het verschil te maken en vergat daarmee het team. Met een aantal opeenvolgende verkeerde keuzes werd de voorsprong verspeeld en met nog een kleine minuut te gaan pakte Hoppers de leiding in de wedstrijd 77-78. Een goede inside aanval van Maikel-Bastiaan Post zorgde ervoor dat de score weer in het voordeel van Jugglers op het bord kwam te staan, 79-78. Met een goede verdedigende teamdefence werd er door Rob Mosman een sprongbal afgedwongen en kwamen we, met nog 7 seconden te gaan, weer in balbezit. De inname verliep goed en Hoppers zorgde met een fout ervoor om de klok te stoppen. Maikel-Bastiaan Post raakte 1 van de 2 vrije worpen en de stand kwam daarmee op 80-78. Een snelle aanval die daarop volgde leed tot een noodschot vanuit de hoek van het veld. Espen Stien ging mee omhoog voor het blok en werd in deze actie teruggefloten voor een fout op de driepunter. Met nog 0,7 seconden te spelen kreeg Hoppers alsnog een mogelijkheid de wedstrijd te winnen. Machteloos moesten we zien hoe de daarop volgende drie vrije worpen zeer koelbloedig raak werden geschoten. De zege was voor Hoppers, 80-81.

Iedereen keek verslagen om zich heen en kon niet geloven dat het in de eindfase van de wedstrijd het toch nog fout was gegaan. Was het wel een fout op dat laatste schot? Was het wel echt een driepunter? Echter moest de nederlaag bij onszelf worden gezocht. Met een prima uitgangspositie is het uiteindelijk toch nog mis gegaan en blijft er slecht het gevoel van ‘wat als…’ achter. Deze wedstrijden horen erbij in het seizoen en moeten we als team van leren. Het is duidelijk geworden dat we op vele aspecten een goed team hebben en ons nog verder kunnen ontwikkelen. Volgend weekend hebben we direct al rust om van deze valse start te bekomen en ons te richten op de bekerwedstrijd tegen Penta op 10 oktober. Maar is kijken hoe we er dan voor staan.

Scores: Maikel-Bastiaan 20, Roy Kroese 16, Espen Stien 14, Jasper Kok 9, Roel Brandenbarg 6, Sven Binnenmars 5, Rob Mosman 4, Amir El Harous 4 en Mustafa Atçali 2.

Home