Teampagina Heren Senioren 1
Teamindeling
T/C: Bas Reuvekamp
Ass T/C: De heer Schröder
|
|---|
|
Ruben Oude Voshaar
|
|
Maurice Ticheler
|
|
Sven Binnenmars
|
|
Maikel-Bastiaan Post
|
|
Amir El Harrous
|
|
Jur Schröder
|
|
Imme van der Brug
|
|
Jan Scholten
|
|
Jasper Drost
|
|
Rob Mosman
|
|
Tom Dekker
|
Teamfoto
Wedstrijdverslagen en overige informatie
Geen actuele wedstrijd veslagen, hieronder die van vorig seizoen voor zover aangeleverd
Een Memorabel Seizoen
In de afgelopen jaren is de Jugglers er succesvol in geslaagd om zich te nestelen in de subtop van de landelijke Eerste Divisie. Hiermee was het de enige vereniging die de eer uit het oosten op landelijk niveau vertegenwoordigd en in seizoen 2010-2011 opnieuw hoog moest houden.
Waar het de jaren ervoor altijd met een krappe selectie heeft gedaan, was er dit jaar een volledige, jonge selectie met een aantal degelijke versterkingen. Na een gezellig teamweekend werd het seizoen geopend met een oefenwedstrijd tegen Penta. In een goede wedstrijd als team werd er overtuigend naar een overwinning gestuurd, wat vertrouwen gaf voor de rest van het jaar.
De eerste officiële wedstrijd van het seizoen was dit vertrouwen ook nodig, want het was meteen een hele lastige op Urk. De stugge ploeg van Orca’s was in eigen huis heer een meester en met 73-53 werd er kansloos verloren. De wedstrijd daarna moesten we opnieuw aantreden tegen Penta, alleen nu voor de punten. En dat Penta ons lag werd duidelijk, want opnieuw werd er in een directe strijd gewonnen: 88-80. En hiermee werd een eerste zegereeks ingezet. Dunckers, Almere Pioneers, Arnhemia Eagles werden achter elkaar verslagen.
Totdat Orca’s weer aan de beurt was en opnieuw werd verloren. Waar we er normaal in de beslissende minuten van de wedstrijd de rust konden bewaren en de wedstrijd goed uitspeelden, gingen we nu in eigen huis met 1 punt verschil onderuit. En ook de moeilijke uitwedstrijd in Drachten daarna waren we het eerste kwart helemaal van streek. In no-time stonden we kansloos 30 punten achter en was ook deze wedstrijd verloren. Toch was verlies tegen de top 2 niet dramatisch, maar dan moest de wedstrijd daarna thuis tegen Dunckers wel weer gewonnen worden om de aansluiting te houden en kans te blijven maken op de Final Four. Waar vaak de verwachting was dat Jugglers zou verliezen, bleven we zelf rustig en bouwen naar ons doel. Met 60-54 werd de weg naar boven weer ingeslagen en een directe concurrent weer op achterstand gezet.
Maar op het moment dat het er goed uit ziet, krijg je in Almere de deksel op de neus. In een rommelige wedstrijd konden we nooit echt een vuist maken en werd in de laatste minuten dure punten verspeeld met 62-59. Er mochten daarom hierna geen punten meer worden verspeeld en tegen de onderkant van de competitie werd stapje voor stapje gewerkt naar een plaats binnen de Final Four. G.S. Stars, New Stars, Arnhemia Eagles werden verslagen. Alleen uit bij G.S. Stars werden we nog 1 keer goed wakker geschut, maar gelukkig was het genoeg. En daarmee werd net als vorig seizoen de Final Four gehaald.
Eigenlijk was hiermee het seizoen al geslaagd. Opnieuw waren we er in geslaagd bij de top 4 te komen en vanaf hier was er eigenlijk alles mogelijk. Alleen zoveel plekken bleken er niet te vergeven in deze nacompetitie. Penta was het hele seizoen oppermachtig geweest en had zich al veilig gesteld van de halve finale. Dus 3 ploegen zouden gaan knokken om de laatste plek in de halve finale en de kans op promotie. En hierin leek angstgegner Orca’s in eerste instantie de bovenhand te krijgen. Op Urk werd voor de 3e keer verloren en daarmee werden we afhankelijk van wat zij verder zouden doen. Toch gaf de wedstrijd moed, want het geloof werd bevestigd dat we tot meer in staat waren dan voorafgaand aan het seizoen werd gedacht. Met een hecht team werd dan ook in de uitwedstrijd in Drachten verassend gestunt; 63-70. Met een heerlijk gevoel werd er naar huis gereden, helemaal toen duidelijk werd dat Orca’s punten verspeeld tegen nummer 4 Dunckers.
Maar het weekend erop bleek dat winnen van de nummer 4 lang niet zo makkelijk was. Want ook wij verspelen in een slordige wedstrijd hele dure punten: 94-92. Dus weer de moeilijke taak om thuis te winnen van nummer 1 Penta. Met de steun van ons trouwe publiek werd in een volle Deppenbroekhal er voor de 4e keer gewonnen van Penta en was de 2e plek veilig. In onderling resultaat zijn we zwakker gebleken dan Urk, maar in de laatste fase van de competitie bleek een volle, jonge selectie met vertrouwen toch aan het langste eind te trekken. En in de laatste wedstrijd van de competitie werd ook Orca’s in eigen huis nog 1 keer verslagen voor het aantreden in de kruislinkse finale.
En dit affiche bleek een hele mooie. In twee onderlinge wedstrijden met Rotterdam 2 zou beslist worden wie aan het einde van dit seizoen zou gaan promoveren. Reden genoeg om in Weert onze directe tegenstander te scouten en in de trainingen daarna een plan te beraden. Voor opnieuw een volle Deppenbroekhal ging de eerste helft gelijk op en werd duidelijk dat beide teams gelijk stonden aan kwaliteit. Toch werd er in de 2e helft verschil gemaakt. De lengte inside was niet te houden voor het kleine team uit Rotterdam en de frustratie werd steeds meer op de scheidsrechter gelegd, dan op het eigen spel te concentreren. Hier werd dankbaar gebruik gemaakt en zonder ook maar een moment het gaspedaal los te laten werd er maximaal uitgelopen en met 17 punten verschil gewonnen van de nummer 1 uit Zuid.
Omdat Rotterdam het verlies toeschreef aan de scheidsrechters was er voor ons ook de taak om in het westen van het land te laten zien dat we de betere ploeg waren. Maar met het idee dat je met niet meer dan 17 punten verschil mag verliezen, ga je toch heel anders een wedstrijd in. Het was daarom de hele wedstrijd proberen bij te blijven en minuten aftellen tot het eind. En dit leek de hele wedstrijd goed te gaan, tot 5 minuten voor het einde. De angst sloeg om de ploeg en het eigen spelletje werd niet meer gespeeld. Ballen werden op onbegrijpelijke manier weggegooid en Rotterdam kwam akelig dicht in de buurt. Maar de terechte winnaar trok na een laatste verre gemiste driepunter van Rotterdam toch aan het langste eind en daarmee werd promotie een feit. Met een groot feest werd er naar het oosten gereden en konden we ons op gaan maken voor de kers op de taart: de finale in Almere.
En welke tegenstander konden we nou beter treffen dat Penta? Waar we het seizoen tegen begonnen waren en nu het seizoen tegen konden afsluiten. Met volle bus trouwe supporters werd naar Almere afgereisd en vol vertrouwen aan de wedstrijd begonnen. En als team werd gedaan wat we aan het begin van het seizoen hadden afgesproken: “Let’s make it memorable”. Wat voorafgaand aan het seizoen nooit verwacht was hadden we stapje voor stapje toch met z’n allen bereikt. Er werd historie geschreven binnen de club. Kampioen van de Eerste Divisie Nederland!
Jugglers 60 Dunckers 54
Wou het jaar goed beginnen met een winst over de dunckers. Eerder werd uit al met een miniem aantal punten gewonnen, dus we wisten dat dit een spannende pot zou worden. Espen Stien was nog in Noorwegen en Amir El Harrous was ook nog afwezig.
Het eerste kwart was een duidelijk verdedigend kwart met een lage eindstand. Het sheet heb ik niet hier liggen maar ik geloof dat het 14-6 was. Nummer 13 (volgens mij) had dit kwart direct al 4 fouten (waaronder 1 technische). Jugglers verdedigde goed, maar miste wel veel ballen aan de andere kant. In het tweede kwart werd er door de Dunckers een zone neergezet, waarvan ze de gehele wedstrijd niet meer van afweken.
Onze zone aanval verliep redelijk goed waarbij de open man vaak werd gevonden inside, waar de ballen werden goed werden afgemaakt. Echter maakten wij veel fouten aan de andere kant, waardoor Dunckers bij kon blijven, waardoor de stand met rust 28-25 bedroeg.
Met rust hebben we goed gepraat over wat we moesten gaan doen, en hoe we verder gingen. Dit heeft goed gewerkt, gezien we hier een gaatje slaan en vlammend uit de startblokken komen. Sven binnenmars was moeilijk af te stoppen dit kwart en had maar liefst 12 punten binnen 5 minuten het derde kwart, waarvan 1 driepunter.
Helaas ging het hierna allemaal iets stroever, en kwam Dunckers langzaam een beetje terug.
Het vierde kwart ging er dus om spannen. We bleven het gehele kwart voor staan en kregen goede score’s uit onze aanval. Dunckers bleef moeilijk scoren tegen onze verdediging en 2 personen van hen gingen er uit met 5 persoonlijke fouten. Aan het eind van de ging Dunckers over naar een full-court press en probeerde fouten te maken, in de hoop dat wij vrije worpen gingen missen. Gelukkig gebeurde dit niet, waarmee we de buit binnen hadden. Eindstand 60-54.
Al met al een goed verdedigende pot van Jugglers, maar de schoten vielen met een laag percentage.
Zaterdag 22-01 staat Almere op ons te wachten in Almere. Espen Stien zal dan weer aanwezig zijn.
Vechtend naar de overwinning (Penta 1 - Jugglers 1, 67 - 71, 20-02-2010)
Op zaterdagavond stond een plek in de Final Four op het spel. Met 11 wedstrijden gespeeld bekleeden we de 5e plaats met 14 punten. Daarboven stond Shooters en tegenstander BV Penta met 16 punten uit 13 wedstijden. Met de uitwedstrijd in Drachten zou het een hele lastige avond worden. Thuis werd er in het begin van het seizoen nog gemakkelijk gewonnen met 87-64, maar Penta had de lijn naar boven gevonden. Van de afgelopen 6 wedstrijden werden er 5 gewonnen. In de uitwedstrijden is onze selectie bijna nooit voltalig, maar in aanloop naar deze wedstrijd zag het er goed uit. Alleen coach Bas Reuvenkamp kon er niet bij zijn vanwege verplichtingen aan zijn werkgever Arriba. Dit betekende dat Jasper Kok zich voor deze pot dus weer in de dubbelrol van player-coach moest plaatsen. Toch bleef het hier niet bij, want Amir El Harous moest zich op zaterdag ziek afmelden. Dus uiteindelijk toch met een beperkte selectie van 7 man de reis naar Drachten ingezet.
Maar in het eerste kwart werd duidelijk dat de selectie over uitstekende kwaliteiten bezit. We schoten uit de startblokken en Penta werd direct op een achterstand gezet. Met name vanuit een prima verdediging, waarin Penta keer op keer afgestopt werd, konden goede aanvallen gelopen worden. En liepen de aanvallen even niet, dan was er altijd nog Espen Stien die niet af te stoppen was. Met zeker 15 punten in het eerste kwart, waaronder rake schoten van ver achter de driepuntlijn, leek de wedstrijd eigenlijk al gespeeld: 10-31.
Maar Penta gaf zich in eigen huis natuurlijk nog niet gewonnen en onder aanvoering van het toegestroomde publiek werd de achtervolging ingezet. Er beuk ging erin en met een press werd het tempo van de wedstrijd omhoog gegooid. Dit ging ten koste van goed basketball met de ene turnover na de andere. Ook vergat Penta in alle snelheid simpele scores te maken, waardoor de inhaalrace lang duurde. Maar het had uiteindelijk wel het gewenste resultaat en puntje voor puntje en wissel na wissel knokte Penta zich terug in de wedstrijd. Met degelijke passing konden we de press goed door komen, maar met het fanatieke en harde spel van Penta konden we steeds moeilijker omgaan. Vragend werd er af en toe naar de arbitrage gekeken, maar Penta leek de grens niet over te gaan. Het werd langzaam maar zeker weer meer een wedstrijd en met een stand van 26-39 kon er gerust gaan worden.
In de rust werd en door Jasper Kok nog eens duidelijk aangegeven waar we op moesten letten. De press werd nog eens uitgelegd en we moesten onze rust in het spel bewaren. Het was vooral zaak niet mee te gaan rennen met Penta en dat we op die manier ons eigen spel konden blijven spelen. En dit leek in het derde kwart goed te lukken, alleen vergaten we de afstandschoten af te stoppen. We zakten te ver weg en lieten de mannen uit Drachten rustig aanleggen in de hoop dat het schot mis zou gaan. Dit was niet het geval en daarmee was de voorsprong, die in het eerste kwart was opgebouwd, verdwenen. En dus ook noodzaak om langzaam weer het initiatief in de wedstrijd naar ons toe te trekken. Zaak dus om bij te schakelen en dit leek te lukken. Er ontpopte zich een fanatieke wedstrijd waarin werklust tegenover techniek kwam te staan. Het was duidelijk wat er voor beide teams op het spel stond.
En dit zou in het laatste kwart definitief uitgevochten moeten worden. De runs leken elkaar af te wisselen. Dan was het weer Penta die de bovenhand had en met goede afstandschoten en harde drives naar de basket de wedstrijd leek te gaan beslissen en dan was het weer ons rustige spel dat er voor zorgde dat we in een aantal goed uitgespeelde breaks weer makkelijk voorbij kwamen. En ondanks dat Penta zich zeer knap terug had gevochten in de wedstrijd na dat beroerde eerste kwart, leken nu de knollen op in de beslissende fase. De rust aan onze kant bracht ons steeds meer uitgespeelde aanvallen en Penta moest steeds meer aan de noodrem trekken. En met de laatste 10 punten uit alleen maar vrije worpen, die met een hoog percentage geraakt werden, trokken we de verdiende overwinning naar ons toe: 67-71.
En dus opnieuw een stunt waar ontzettend hard voor geknokt moest worden. Met 7 man, waaronder een spelend coach die vanuit het veld alles moest proberen te regelen, werd deze belangrijke pot gewonnen. Een prima prestatie die laat zien dat het team dit jaar ontzettend gegroeid is. Ondanks afwezigheid van een coach aan de zijkant, leek iedereen zich te beseffen wat zijn taken waren en konden we met prima teamspel Penta op goede achterstand zetten voor een plek in de Final Four. Met twee wedstrijden minder gespeeld dan Penta staan we beide op 16 punten en nemen we nu de 3e plek in bezit. Een heerlijke overwinning waar we trots op kunnen zijn. Volgende week staat de wedstrijd tegen H.S.V. op het programma, die momenteel de onderste plek uit de competitie bekleedt. Dit moet dan zonder Maikel-Bastiaan Post gebeuren, die dit seizoen niet meer in actie zal komen vanwege een wereldreis. Verder zal de selectie weer goed gevuld zijn in de eigen Deppenbroekhal.